پرش به محتوا
دیفای چیست؟ در نیوز سیتی پرو بخوانید

دیفای چیست؟ راهنمای کامل امور مالی غیرمتمرکز

اگر تازه وارد دنیای ارزهای دیجیتال شده باشید، احتمالاً یکی از اصطلاحاتی که زیاد می‌بینید DeFi است. اما دیفای چیست و چرا این مفهوم تا این اندازه مهم شده است؟ DeFi مخفف Decentralized Finance یا «امور مالی غیرمتمرکز» است؛ مجموعه‌ای از برنامه‌ها و پروتکل‌های مبتنی بر بلاک‌چین که خدمات مالی را با اتکای کمتر به بانک، کارگزاری یا صرافی متمرکز ارائه می‌کنند.

ایده‌ی اصلی ساده است: به‌جای اینکه یک شرکت در مرکز سیستم درباره‌ی معامله، وام یا جابه‌جایی دارایی تصمیم بگیرد، بخشی از قوانین در قالب قراردادهای هوشمند نوشته می‌شوند و روی بلاک‌چین اجرا می‌شوند.

امور مالی غیرمتمرکز امروز حوزه‌های مختلفی مانند معامله‌ی توکن، وام‌دهی، وام‌گیری، استیبل‌کوین، بازار مشتقات، مدیریت دارایی و تأمین نقدینگی را در بر می‌گیرد. با این حال، حذف واسطه‌ی سنتی به معنی حذف ریسک نیست؛ در بسیاری از موارد فقط نوع ریسک تغییر می‌کند.

خلاصه‌ی ماجرا در یک نگاه:

  • DeFi مخفف Decentralized Finance و به معنی امور مالی غیرمتمرکز است.
  • قراردادهای هوشمند بخش مهمی از عملیات مالی را به‌صورت خودکار اجرا می‌کنند.
  • صرافی‌های غیرمتمرکز، وام‌دهی، استخرهای نقدینگی و استیبل‌کوین‌ها از مهم‌ترین بخش‌های این حوزه هستند.
  • کاربر در بسیاری از پروتکل‌ها دارایی را مستقیماً با کیف پول شخصی مدیریت می‌کند.
  • هک، باگ قرارداد هوشمند، لیکوییدشدن، مشکل اوراکل و دی‌پگ استیبل‌کوین از ریسک‌های مهم هستند.
  • همه‌ی پروژه‌هایی که خود را غیرمتمرکز معرفی می‌کنند، به یک اندازه غیرمتمرکز نیستند.

دیفای چیست و چه تفاوتی با بانک دارد؟

برای فهم بهتر این مفهوم، یک بانک معمولی را در نظر بگیرید. وقتی پولی را در بانک قرار می‌دهید، بانک حساب شما را نگهداری می‌کند، انتقال وجه را تأیید می‌کند، شرایط وام را تعیین می‌کند و زیرساخت مالی را در اختیار دارد.

در امور مالی غیرمتمرکز، بخشی از همین وظایف می‌تواند توسط برنامه‌هایی انجام شود که روی بلاک‌چین اجرا می‌شوند. برای مثال، یک پروتکل وام‌دهی می‌تواند میزان وثیقه‌ی کاربر را بررسی کند و طبق قواعد از قبل تعیین‌شده اجازه‌ی دریافت وام بدهد.

بانک تسویه‌های بین‌المللی DeFi را مجموعه‌ای از خدمات مالی مبتنی بر پروتکل‌های خودکار بلاک‌چینی توصیف می‌کند که می‌توانند برای معامله، وام‌دهی و سرمایه‌گذاری استفاده شوند.

نکته‌ی مهم این است که DeFi نام یک شرکت یا بلاک‌چین مشخص نیست. این اصطلاح به مجموعه‌ای از پروژه‌ها و زیرساخت‌هایی اشاره دارد که روی شبکه‌های مختلف فعالیت می‌کنند.

DeFi چگونه کار می‌کند؟

در ساده‌ترین حالت، کاربر یک کیف پول ارز دیجیتال دارد و آن را به یک برنامه‌ی غیرمتمرکز یا DApp متصل می‌کند. برخلاف بسیاری از صرافی‌های متمرکز، در این مدل معمولاً لازم نیست ابتدا دارایی را به حساب یک شرکت منتقل کنید.

فرض کنید می‌خواهید ETH را به USDC تبدیل کنید. کیف پول خود را به یک صرافی غیرمتمرکز متصل می‌کنید، مقدار معامله را مشخص می‌کنید و تراکنش را از داخل کیف پول تأیید می‌کنید.

بعد از آن، قرارداد هوشمند طبق قوانین خودش معامله را اجرا می‌کند و نتیجه روی بلاک‌چین ثبت می‌شود. در این ساختار، بلاک‌چین دفتر ثبت تراکنش‌هاست و قرارداد هوشمند بخش اجرایی سیستم را تشکیل می‌دهد.

این مدل معمولاً با مفهوم Self-Custody یا «خودحضانتی» همراه است؛ یعنی کنترل مستقیم کلیدهای دارایی بر عهده‌ی خود کاربر قرار دارد. همین ویژگی آزادی بیشتری ایجاد می‌کند، اما مسئولیت بیشتری نیز به همراه دارد.

قرارداد هوشمند چه نقشی در DeFi دارد؟

قرارداد هوشمند یا Smart Contract برنامه‌ای است که روی بلاک‌چین اجرا می‌شود و در صورت برقرارشدن شرایط مشخص، عملیات تعریف‌شده را انجام می‌دهد.

برای مثال، یک قرارداد وام‌دهی می‌تواند قانونی داشته باشد که اگر ارزش وثیقه‌ی وام‌گیرنده از حد مشخصی پایین‌تر رفت، بخشی از وثیقه به‌صورت خودکار فروخته شود.

این ویژگی باعث می‌شود بسیاری از فرایندها بدون بررسی دستی توسط بانک یا شرکت انجام شوند. در مقابل، اگر قرارداد به‌درستی نوشته نشده باشد یا آسیب‌پذیری امنیتی داشته باشد، همان خودکاربودن می‌تواند به یک ریسک تبدیل شود.

به همین دلیل، بررسی امنیت قراردادها، سابقه‌ی پروتکل و نحوه‌ی مدیریت دسترسی‌ها در این حوزه اهمیت زیادی دارد.

مهم‌ترین کاربردهای دیفای چیست؟

بخش زیادی از خدمات موجود در این اکوسیستم نمونه‌ی بلاک‌چینی فعالیت‌هایی هستند که در بازار مالی سنتی نیز وجود دارند.

خدمت کاربرد
صرافی غیرمتمرکز تبدیل مستقیم دارایی‌های دیجیتال
وام‌دهی سپرده‌گذاری دارایی و دریافت بازده
وام‌گیری دریافت دارایی در مقابل وثیقه
استیبل‌کوین استفاده از دارایی دیجیتال با ارزش نسبتاً ثابت
تأمین نقدینگی قرار دادن دارایی در استخر و دریافت بخشی از کارمزد
مشتقات معاملات دائمی، آتی و سایر ابزارهای مالی
مدیریت دارایی اجرای استراتژی‌های مالی روی بلاک‌چین

یکی از ویژگی‌های مهم این فضا قابلیت ترکیب پروتکل‌ها با یکدیگر است. برای مثال، ممکن است کاربر دارایی را در یک پروتکل سپرده‌گذاری کند و توکن دریافتی از آن را در برنامه‌ی دیگری به کار بگیرد.

صرافی غیرمتمرکز چگونه کار می‌کند؟

صرافی غیرمتمرکز یا Decentralized Exchange که معمولاً DEX نامیده می‌شود، امکان معامله‌ی دارایی‌های دیجیتال را بدون سپردن کنترل کامل آن‌ها به یک صرافی متمرکز فراهم می‌کند.

برخی DEXها مانند Uniswap از بازارساز خودکار یا Automated Market Maker استفاده می‌کنند. در این مدل، معامله‌گر معمولاً به‌جای معامله با سفارش یک فرد دیگر، با یک استخر نقدینگی معامله می‌کند.

استخر شامل ذخایری از توکن‌هاست که تأمین‌کنندگان نقدینگی در آن قرار داده‌اند. قیمت و مقدار قابل معامله بر اساس موجودی استخر و سازوکار تعریف‌شده در قرارداد تعیین می‌شود.

این ساختار امکان معامله‌ی مستقیم روی بلاک‌چین را فراهم می‌کند، اما مشکلاتی مانند لغزش قیمت، کارمزد شبکه و ریسک قرارداد هوشمند همچنان وجود دارند.

وام‌دهی و وام‌گیری در DeFi چگونه انجام می‌شود؟

در پروتکل‌های وام‌دهی، کاربران می‌توانند دارایی خود را در یک استخر قرار دهند و در مقابل، بسته به شرایط بازار، بازده دریافت کنند. وام‌گیرندگان نیز از نقدینگی موجود در همان استخر استفاده می‌کنند.

برخلاف وام بانکی عادی، بسیاری از وام‌های این حوزه بر پایه‌ی امتیاز اعتباری شخصی صادر نمی‌شوند. در عوض، وام‌گیرنده باید دارایی‌ای با ارزش بیشتر از مبلغ وام به‌عنوان وثیقه قرار دهد.

این مدل Overcollateralization یا «وثیقه‌گذاری بیش از میزان وام» نام دارد.

مثلاً ممکن است کاربر 10,000 دلار ETH وثیقه بگذارد و 5,000 دلار استیبل‌کوین قرض بگیرد. اگر ارزش ETH به‌شدت کاهش پیدا کند، ممکن است موقعیت کاربر وارد محدوده‌ی لیکوییدشدن شود.

استخر نقدینگی چیست؟

استخر نقدینگی یا Liquidity Pool مجموعه‌ای از توکن‌هاست که در یک قرارداد هوشمند نگهداری می‌شود و برای انجام معامله، وام‌دهی یا سایر عملیات استفاده می‌شود.

فرض کنید یک استخر شامل ETH و USDC است. گروهی از کاربران دارایی‌های خود را در آن قرار می‌دهند و معامله‌گران برای تبدیل این دو توکن از همین ذخایر استفاده می‌کنند.

افرادی که دارایی را وارد استخر می‌کنند Liquidity Provider یا تأمین‌کننده‌ی نقدینگی نام دارند و معمولاً بخشی از کارمزد معاملات را دریافت می‌کنند.

با این حال، درآمد کارمزد بدون ریسک نیست. تغییر شدید قیمت دارایی‌ها می‌تواند باعث Impermanent Loss یا «ضرر ناپایدار» شود؛ یعنی نتیجه‌ی تأمین نقدینگی از نگهداری ساده‌ی همان دارایی‌ها ضعیف‌تر باشد.

درآمد در DeFi از کجا می‌آید؟

بازده در این بازار می‌تواند منابع مختلفی داشته باشد. در وام‌دهی، بخشی از درآمد از بهره‌ای می‌آید که وام‌گیرندگان پرداخت می‌کنند. در DEXها نیز تأمین‌کنندگان نقدینگی ممکن است سهمی از کارمزد معامله دریافت کنند.

بعضی پروتکل‌ها برای جذب نقدینگی، توکن خود را نیز به کاربران پاداش می‌دهند. استفاده از چند پروتکل یا استراتژی مختلف برای کسب بازده معمولاً Yield Farming یا ییلد فارمینگ نامیده می‌شود.

نرخ‌های APR و APY در این بازار ثابت نیستند و می‌توانند بر اساس میزان نقدینگی، تقاضای وام، حجم معاملات و ارزش توکن‌های پاداش تغییر کنند.

به همین دلیل، نرخ بازده بسیار بالا الزاماً نشانه‌ی فرصت بهتر نیست و گاهی می‌تواند با ریسک بیشتر همراه باشد.

استیبل‌کوین‌ها چه نقشی در DeFi دارند؟

استیبل‌کوین‌ها یکی از مهم‌ترین اجزای این بازار هستند. این دارایی‌ها تلاش می‌کنند ارزش خود را نسبت به یک دارایی مرجع، معمولاً دلار آمریکا، نسبتاً ثابت نگه دارند.

وجود استیبل‌کوین باعث می‌شود کاربران بتوانند بدون خروج از بلاک‌چین، ارزش دارایی خود را به یک واحد نسبتاً پایدار منتقل کنند.

برای مثال، فرد می‌تواند ETH را به USDC تبدیل کند، بعد همان USDC را در یک پروتکل وام‌دهی سپرده‌گذاری کند یا به‌عنوان وثیقه به کار بگیرد.

البته همه‌ی استیبل‌کوین‌ها ساختار یکسانی ندارند و ارزش آن‌ها نیز تضمین‌شده نیست. نوع پشتوانه، نقدشوندگی، سازوکار بازخرید و ریسک صادرکننده باید جداگانه بررسی شوند.
دیفای چیست
در نیوز سیتی پرو بخوانید

TVL چیست و چه چیزی را نشان می‌دهد؟

TVL مخفف Total Value Locked یا «ارزش کل قفل‌شده» است و یکی از شاخص‌های پرکاربرد برای بررسی پروتکل‌های مالی روی بلاک‌چین محسوب می‌شود.

این شاخص ارزش دارایی‌هایی را اندازه‌گیری می‌کند که در قراردادهای یک پروتکل قرار گرفته‌اند؛ مانند وثیقه‌ها، دارایی استخرهای نقدینگی یا سرمایه‌ی سپرده‌شده در بازارهای وام.

TVL بالا می‌تواند نشان دهد سرمایه‌ی بیشتری در یک پروتکل قرار گرفته، اما به‌تنهایی نشانه‌ی کیفیت یا امنیت نیست. افزایش قیمت خود توکن‌ها نیز می‌تواند TVL دلاری را افزایش دهد.

برای ارزیابی بهتر یک پروژه، TVL باید در کنار حجم معاملات، درآمد، تعداد کاربران، ترکیب وثیقه و ساختار امنیتی بررسی شود.

تفاوت DeFi و CeFi چیست؟

CeFi مخفف Centralized Finance یا امور مالی متمرکز است. صرافی‌های متمرکز ارز دیجیتال نمونه‌ی رایج این مدل هستند؛ شرکت حساب کاربران و بخش مهمی از زیرساخت را مدیریت می‌کند.

ویژگی DeFi CeFi
نگهداری دارایی اغلب کیف پول شخصی یا قرارداد هوشمند معمولاً شرکت
ثبت عملیات عمدتاً روی بلاک‌چین بخش زیادی در سیستم داخلی
اجرای قواعد قرارداد هوشمند شرکت و زیرساخت مرکزی
دسترسی اغلب از طریق کیف پول حساب کاربری
بازیابی دسترسی در کیف پول شخصی معمولاً محدود اغلب از طریق پشتیبانی
ریسک اصلی کد، قرارداد، اوراکل و کیف پول نگهداری دارایی و ریسک طرف مقابل

البته در عمل مرز میان این دو مدل همیشه کاملاً شفاف نیست. بعضی پروژه‌ها قراردادهای بلاک‌چینی دارند، اما رابط کاربری یا بخشی از مدیریت آن‌ها متمرکز است.

ریسک‌های دیفای چیست؟

استفاده از قراردادهای هوشمند و کیف پول شخصی آزادی بیشتری ایجاد می‌کند، اما مسئولیت و ریسک بیشتری نیز به همراه دارد.

ریسک توضیح ساده
قرارداد هوشمند باگ یا آسیب‌پذیری کد می‌تواند باعث از دست رفتن دارایی شود.
لیکوییدشدن افت ارزش وثیقه ممکن است به فروش اجباری آن منجر شود.
اوراکل داده‌ی قیمت اشتباه می‌تواند عملکرد قرارداد را مختل کند.
استیبل‌کوین توکن ممکن است برابری خود با دارایی مرجع را از دست بدهد.
بریج پل‌های میان‌زنجیره‌ای می‌توانند هدف حملات امنیتی قرار بگیرند.
ضرر ناپایدار تأمین نقدینگی ممکن است نتیجه‌ی ضعیف‌تری از نگهداری دارایی داشته باشد.
کلید خصوصی گم‌شدن یا سرقت کلید می‌تواند دسترسی به دارایی را از بین ببرد.
حاکمیت قدرت تصمیم‌گیری ممکن است در اختیار تعداد کمی از دارندگان توکن باشد.

BIS نیز به ریسک‌هایی مانند اهرم بالا، ارتباط زیاد میان پروتکل‌ها و احتمال انتقال سریع شوک در دوره‌های نوسان اشاره کرده است.

آیا DeFi واقعاً غیرمتمرکز است؟

پاسخ برای همه‌ی پروژه‌ها یکسان نیست. غیرمتمرکز بودن یک طیف است، نه یک ویژگی صفر و یک.

ممکن است قرارداد یک پروتکل روی بلاک‌چین باشد، اما تیم توسعه‌دهنده همچنان کلید مدیریتی داشته باشد. پروژه‌ی دیگری ممکن است رأی‌گیری حاکمیتی داشته باشد، اما بیشتر قدرت رأی در اختیار تعداد کمی کیف پول باشد.

صندوق بین‌المللی پول درباره‌ی پدیده‌ای به نام Decentralization Theater هشدار داده است؛ یعنی پروژه‌ای در ظاهر غیرمتمرکز باشد اما بخش‌های مهم آن همچنان تحت کنترل گروه محدودی قرار داشته باشند.

بنابراین هنگام بررسی یک پروژه باید پرسید چه کسی می‌تواند قراردادها را تغییر دهد، کلیدهای مدیریتی در اختیار چه کسانی هستند، رأی‌ها چگونه توزیع شده‌اند و داده‌های قیمتی از کجا تأمین می‌شوند.

یک مثال ساده از استفاده از DeFi

فرض کنید فردی ETH دارد و نمی‌خواهد آن را بفروشد، اما برای مدتی به USDC نیاز دارد.

او می‌تواند ETH را در یک پروتکل وام‌دهی به‌عنوان وثیقه قرار دهد و در محدوده‌ی مجاز USDC قرض بگیرد.

  • کاربر کیف پول خود را به پروتکل متصل می‌کند.
  • ETH را به‌عنوان وثیقه قرار می‌دهد.
  • قرارداد ارزش وثیقه و سقف وام را محاسبه می‌کند.
  • کاربر مقدار مشخصی USDC قرض می‌گیرد.
  • بهره‌ی وام بر اساس قواعد پروتکل محاسبه می‌شود.
  • اگر ارزش وثیقه شدیداً کاهش پیدا کند، خطر لیکوییدشدن وجود دارد.
  • پس از بازپرداخت بدهی، وثیقه آزاد می‌شود.

در این مدل، بانک سنتی پرونده‌ی اعتباری بررسی نمی‌کند. قرارداد هوشمند و میزان وثیقه بخش بزرگی از فرآیند را مدیریت می‌کنند.

جمع‌بندی؛ دیفای چیست و چرا اهمیت دارد؟

اگر بخواهیم خیلی کوتاه توضیح دهیم دیفای چیست، می‌توان گفت مجموعه‌ای از خدمات مالی مبتنی بر بلاک‌چین است که بخشی از وظایف واسطه‌های سنتی را با قراردادهای هوشمند انجام می‌دهد.

کاربران می‌توانند از این زیرساخت برای معامله، وام‌دهی، وام‌گیری، تأمین نقدینگی و استفاده از محصولات مالی دیگر استفاده کنند. شفافیت داده‌های روی زنجیره و امکان اتصال پروتکل‌ها به یکدیگر از ویژگی‌های مهم این مدل هستند.

در مقابل، مسئولیت بیشتری نیز بر عهده‌ی کاربر قرار می‌گیرد. امضای اشتباه، آسیب‌پذیری قرارداد، کاهش ارزش وثیقه، مشکل یک استیبل‌کوین یا از دست دادن کلید خصوصی می‌تواند خسارتی ایجاد کند که بازگرداندن آن دشوار باشد.

DeFi را نباید یک سیستم بدون واسطه و بدون ریسک دانست. این حوزه بیشتر یک معماری متفاوت برای ارائه‌ی خدمات مالی است؛ معماری‌ای که فرصت‌های تازه‌ای ایجاد کرده، اما خطرهای فنی و مالی خاص خود را نیز دارد.

منابع

سلب مسئولیت:
مطالب منتشرشده صرفاً با هدف اطلاع‌رسانی تهیه شده و فاقد هرگونه وابستگی، جانبداری یا جهت‌گیری سیاسی و حزبی است و به‌هیچ‌وجه توصیه‌ای برای خرید، فروش یا نگهداری دارایی‌های مالی، سهام، ارزهای دیجیتال یا سایر ابزارهای سرمایه‌گذاری محسوب نمی‌شود. تصمیم‌گیری برای سرمایه‌گذاری بر عهده‌ی مخاطب است و توصیه می‌شود پیش از هر اقدامی، تحقیقات کافی انجام داده و در صورت نیاز با مشاور مالی متخصص مشورت کنید.

1 دیدگاه

  1. Saeed 3 هفته پیش

    خیلی متشکرم بابت مقاله خوبتون♥️♥️ توضیحات بسیار ساده ان و کاملا قابل فهم ❣️