شبکهی اتریوم رشد کرده؛ پس چرا ETH همچنان ضعیف است؟
اکوسیستم اتریوم بیش از هر زمان دیگری در حال پردازش تراکنش و میزبانی از فعالیتهای مالی است، اما قیمت ETH همچنان برای تثبیت بالای سطح ۲ هزار دلار با مشکل مواجه است. این اختلاف میان رشد استفاده از شبکه و عملکرد ضعیف دارایی اصلی آن، بار دیگر بحث دربارهی مدل اقتصادی اتریوم را جدی کرده است.
اتریوم در سالهای اخیر توانسته ظرفیت پردازش خود را از طریق شبکههای لایهی دوم افزایش دهد، میزبان بخش بزرگی از بازار استیبلکوینها و داراییهای واقعی توکنیزهشده باشد و همچنان بزرگترین بستر قراردادهای هوشمند باقی بماند.
بااینحال، پرسش اصلی این است که چه میزان از ارزش ایجادشده در این اکوسیستم واقعاً به دارندگان ETH و خود شبکهی اصلی منتقل میشود.
اتریوم در سهماههی دوم چقدر درآمد ایجاد کرد؟
طبق گزارش The DeFi Report، لایهی اصلی اتریوم در سهماههی دوم سال ۲۰۲۶ حدود ۸۸.۴ میلیون دلار «ارزش اقتصادی واقعی» یا Real Economic Value ایجاد کرده است.
این شاخص درآمدهایی مانند کارمزدهای اولویتدار و ارزش قابلاستخراج توسط اعتبارسنجها را اندازهگیری میکند و تلاش دارد درآمد واقعی حاصل از استفاده از شبکه را از صدور توکنهای جدید جدا کند.
رقم ۸۸.۴ میلیون دلار نسبت به سهماههی نخست ۷ درصد افزایش یافته، اما در مقایسه با مدت مشابه سال گذشته حدود ۶۸ درصد کاهش داشته است.
بنابراین، هرچند فعالیت شبکه بیشتر شده، درآمد اقتصادی مستقیم لایهی اصلی هنوز به سطح سال گذشته بازنگشته است.
شبکه فقط ۴.۹ درصد از ارزش اپلیکیشنها را جذب کرد
اپلیکیشنهای مستقر روی لایهی اول اتریوم در سهماههی دوم حدود ۱.۷۹ میلیارد دلار ارزش اقتصادی ایجاد کردند، اما شبکهی اصلی تنها ۴.۹ درصد از این رقم را جذب کرد.
به بیان ساده، بخش بزرگی از درآمد حاصل از معاملات، وامدهی، استیبلکوینها، صرافیهای غیرمتمرکز و دیگر خدمات آنچین در اختیار خود اپلیکیشنها، تأمینکنندگان نقدینگی و سایر بازیگران اکوسیستم قرار گرفته است.
این موضوع یکی از چالشهای اصلی ارزشگذاری ETH محسوب میشود. افزایش فعالیت در اپلیکیشنهای اتریومی الزاماً به همان نسبت باعث افزایش درآمد شبکه، کارمزدها یا تقاضا برای ETH نمیشود.
نقش لایههای دوم در کاهش درآمد اتریوم
استراتژی مقیاسپذیری اتریوم بر انتقال بخش بزرگی از فعالیت کاربران به شبکههای لایهی دوم استوار است. این شبکهها تراکنشها را خارج از لایهی اصلی پردازش کرده و سپس دادههای لازم را برای تسویه به اتریوم ارسال میکنند.
این معماری باعث کاهش چشمگیر هزینهی تراکنش و افزایش ظرفیت اکوسیستم شده است. کاربران اکنون میتوانند روی شبکههایی مانند Arbitrum، Base و Optimism با کارمزد بسیار کمتری فعالیت کنند.
اما همین موفقیت، درآمد لایهی اصلی را نیز کاهش داده است. لایههای دوم تعداد زیادی تراکنش را تجمیع میکنند و برای ثبت آنها روی اتریوم هزینهی نسبتاً محدودی میپردازند.
در نتیجه، فعالیت در کل اکوسیستم افزایش پیدا میکند، اما کارمزد کمتری به شبکهی اصلی میرسد.
چرا کاهش کارمزد برای ETH اهمیت دارد؟
بخشی از کارمزدهای شبکهی اتریوم طبق سازوکار EIP-1559 سوزانده میشود. زمانی که تقاضا برای فضای بلاک بالا باشد، مقدار بیشتری ETH سوزانده شده و عرضهی خالص توکن کاهش پیدا میکند.
در گذشته، یکی از مهمترین فرضیههای سرمایهگذاری روی ETH این بود که رشد کاربران باعث افزایش کارمزدها، افزایش توکنسوزی و در نهایت کمیابترشدن اتریوم خواهد شد.
اما کاهش کارمزدها و انتقال فعالیت به لایههای دوم باعث شده میزان سوزاندن ETH نیز کاهش پیدا کند. اگر تعداد توکنهای تازه صادرشده برای پاداش اعتبارسنجها از میزان ETH سوزاندهشده بیشتر باشد، عرضهی خالص دوباره افزایش مییابد.
به همین دلیل، رشد تراکنشها دیگر بهطور خودکار به کاهش عرضهی ETH منجر نمیشود.
آیا مدل لایهی دوم شکست خورده است؟
لزوماً خیر. هدف اصلی لایههای دوم، افزایش ظرفیت اتریوم و کاهش هزینهی استفاده از آن بوده و از این نظر موفق عمل کردهاند.
مشکل اصلی این است که اتریوم هنوز باید نشان دهد چگونه میتواند از رشد لایههای دوم ارزش اقتصادی بیشتری جذب کند. اگر لایههای دوم میلیونها کاربر جذب کنند، اما هزینهی بسیار کمی برای استفاده از امنیت و تسویهی اتریوم بپردازند، رابطهی میان رشد اکوسیستم و ارزش ETH ضعیف باقی میماند.
طرفداران اتریوم معتقدند با رشد حجم فعالیت، حتی هزینهی اندک هر تراکنش تجمیعشده میتواند در مقیاس بزرگ درآمد قابلتوجهی ایجاد کند. منتقدان نیز میگویند کاهش شدید هزینهی فضای بلاک ممکن است باعث شود این درآمد هرگز به اندازهی کافی بزرگ نشود.
تغییر فرضیهی سرمایهگذاری روی اتریوم
در سالهای گذشته، سرمایهگذاران بیشتر روی کارمزد شبکه و کاهش عرضهی ETH تمرکز داشتند. اکنون توجه بهتدریج به سمت نقش اتریوم بهعنوان زیرساخت بازارهای مالی دیجیتال حرکت کرده است.
این فرضیه بر این مبنا قرار دارد که بانکها، مدیران دارایی، شرکتهای پرداخت و مؤسسات مالی برای انتشار استیبلکوینها، صندوقهای توکنیزهشده، اوراق قرضه و دیگر داراییها از اتریوم استفاده خواهند کرد.
در چنین سناریویی، ارزش ETH ممکن است نه صرفاً از کارمزد تراکنشهای خرد، بلکه از نقش آن بهعنوان دارایی وثیقه، ابزار تسویه و دارایی امنیتی شبکه به دست آید.
ارزش RWAهای اتریوم از ۱۷ میلیارد دلار عبور کرد
طبق دادههای RWA.xyz، ارزش داراییهای واقعی توکنیزهشده روی شبکهی اتریوم در ابتدای اوت ۲۰۲۶ به حدود ۱۷.۱ میلیارد دلار رسیده است.
این داراییها شامل اوراق خزانهی آمریکا، صندوقهای بازار پول، اعتبار خصوصی، کالاها و سهام توکنیزهشده هستند. اتریوم همچنان بزرگترین شبکه برای میزبانی این نوع داراییها محسوب میشود.
مؤسساتی مانند BlackRock، Franklin Templeton و دیگر مدیران دارایی از بلاکچینهای عمومی یا زیرساختهای سازگار با اتریوم برای عرضهی محصولات توکنیزهشده استفاده میکنند.
این روند میتواند جایگاه اتریوم را بهعنوان لایهی تسویهی داراییهای مالی تقویت کند، اما هنوز مشخص نیست چه میزان از این رشد مستقیماً به تقاضا برای ETH منتقل خواهد شد.
آیا رشد RWA قیمت ETH را بالا میبرد؟
رشد داراییهای توکنیزهشده بهتنهایی تضمین نمیکند که قیمت ETH افزایش پیدا کند.
اگر کاربران بتوانند کارمزدها را با مبالغ بسیار پایین پرداخت کنند، فعالیتها عمدتاً روی لایههای دوم انجام شوند یا مؤسسات برای استفاده از شبکه نیازی به نگهداری مقدار زیادی ETH نداشته باشند، انتقال ارزش به توکن محدود خواهد بود.
در مقابل، اگر ETH به وثیقهی اصلی بازارهای توکنیزهشده تبدیل شود، برای تأمین امنیت شبکه تقاضای بیشتری ایجاد شود یا مؤسسات مجبور باشند برای تسویه و فعالیت در اکوسیستم ETH نگهداری کنند، این رشد میتواند ارزش اقتصادی بیشتری به توکن منتقل کند.
شکاف میان موفقیت شبکه و عملکرد توکن
وضعیت فعلی اتریوم نشان میدهد موفقیت یک بلاکچین الزاماً معادل عملکرد قوی توکن آن نیست.
اتریوم میتواند کاربران بیشتر، تراکنشهای بیشتر، لایههای دوم فعالتر و داراییهای بیشتری داشته باشد، اما اگر سازوکار انتقال درآمد به شبکهی اصلی ضعیف باشد، ETH ممکن است همچنان تحت فشار باقی بماند.
از سوی دیگر، قیمت داراییهای دیجیتال تنها به دادههای شبکه وابسته نیست. نرخ بهره، نقدینگی جهانی، جریان ETFها، رقابت با سایر بلاکچینها و شرایط کلی بازار کریپتو نیز بر ETH اثر میگذارند.
در نتیجه، مسئلهی اصلی اتریوم دیگر فقط رشد شبکه نیست؛ بلکه توانایی آن در تبدیل این رشد به تقاضای پایدار برای ETH است.
فرضیهی جدید سرمایهگذاری بر این پرسش متمرکز شده که آیا اتریوم میتواند به زیرساخت اصلی بازارهای مالی توکنیزهشده تبدیل شود و همزمان سهم اقتصادی کافی را برای توکن بومی خود حفظ کند یا خیر.
سلب مسئولیت:
مطالب منتشرشده صرفاً با هدف اطلاعرسانی تهیه شده و فاقد هرگونه وابستگی، جانبداری یا جهتگیری سیاسی و حزبی است و بههیچوجه توصیهای برای خرید، فروش یا نگهداری داراییهای مالی، سهام، ارزهای دیجیتال یا سایر ابزارهای سرمایهگذاری محسوب نمیشود. تصمیمگیری برای سرمایهگذاری بر عهدهی مخاطب است و توصیه میشود پیش از هر اقدامی، تحقیقات کافی انجام داده و در صورت نیاز با مشاور مالی متخصص مشورت کنید.
۰ دیدگاه
در حال آمادهسازی فرم دیدگاه…